ūmĭdus — Lewis & Short
ūmĭdus (less correctly hū-), a, um, adj.umeo.
I Prop., moist, humid, damp, dank, wet (freq. and class.):
simplex est natura animantis, ut vel terrena sit vel ignea vel animalis vel umida,Cic. N. D. 3, 14, 34; cf.:
terrena et umida,id. Tusc. 1, 17, 40:
tellus,Lucr. 2, 873; so,
terra,id. 6, 1100:
ignem ex lignis viridibus atque umidis facere,Cic. Verr. 2, 1, 16, § 45; cf.:
(naves) factae subito ex umidā materiā,Caes. B. C. 1, 58:
saxa,Lucr. 5, 948 sq.:
linguaï templa,id. 4, 622:
lumina,Ov. M. 9, 536:
creta,Hor. Epod. 12, 10:
quanto umidius est solum,Col. 4, 19, 2:
ager uliginosus umidissimus,Varr. L. L. 5, 5, 9, § 44:
umidissimum cerebrum,Plin. 11, 37, 49, § 133: subices, Enn. ap. Gell. 4, 17, 14:
nox,Verg. A. 2, 8:
dies,Quint. 11, 3, 27:
nulla dies adeo est australibus umida nimbis,Ov. P. 4, 4, 1:
solstitia,Verg. G. 1, 100:
regna,i. e. of the river, id. ib. 4, 363: caedunt securibus umida vina, i. e. formerly liquid (now frozen), id. ib. 3, 364 Heyn.:
caligo, quam circa umidi effuderant montes,Curt. 4, 12, 20:
maria,Verg. A. 5, 594:
mella,id. ib. 4, 486:
umidiora et aquosa,App. Dogm. Plat. 1, p. 9.—As subst.: ūmĭdum, i, n. (sc. solum), a moist, wet, or damp place:
castra in umido locare,Curt. 8, 4, 13:
pontes et aggeres umido paludum imponere,Tac. A. 1, 61:
herba in umidis nascens,Plin. 24, 11, 63, § 104:
Sirius alto Defluit ab caelo mersumque per umida quaerit,i. e. the ocean, Avien. Arat. 755; cf. Cels. praef. 1.—
II Fig., watery, weak:
verba,Gell. 1, 15, 1.