urna — Lewis & Short
urna, ae, f.prop. a vessel of burnt clay; root uro,
urnae dictae, quod urinant in aquā hauriendā ut urinator,Varr. L. L. 5, § 126 Müll.; Plaut. Ps. 1, 2, 24; Prop. 4 (5), 4, 16; 4 (5), 11, 28; Ov. F. 3, 14; id. M. 3, 37; 3, 172; Hor. C. 3, 11, 22; id. S. 1, 5, 91; 1, 1, 54.—As an attribute of personified rivers, Verg. A. 7, 792; Sil. 1, 407.—Of the constellation Aquarius, Ov. F. 2, 457; Sen. Thyest. 865.—
senatorum urna copiose absolvit, equitum adaequavit,Cic. Q. Fr. 2, 6, 6; Ov. M. 15, 44; Prop. 4 (5), 11, 49; Hor. S. 2, 1, 47; Sil. 9, 27; Juv. 13, 4:
educit ex urnā tres (judices),Cic. Verr. 2, 2, 17, § 42; Suet. Ner. 21; Verg. A. 6, 22; Val. Fl. 2, 484; Sen. Contr. 1, 2, § 7; Just. 22, 3, 6; Plin. Ep. 10, 20, 2; Sen. Troad. 974; Tert. Spect. 16.—
omnium Versatur urna serius ocius Sors exitura,Hor. C. 2, 3, 26:
omne capax movet urna nomen,id. ib. 3, 1, 16; Verg. A. 6, 432; Stat. S. 2, 1, 219:
nomina in urnam coicere,Liv. 23, 3, 7; Plin. Ep. 10, 3, 2.—
argenti,Hor. S. 2, 6, 10.—