ūvĭdus — Lewis & Short
ūvĭdus, a, um, adj.uveo, uvens; v. uva init.,
I moist, wet, damp, dank, humid.
I Lit. (mostly poet. and in post-Aug. prose;
syn.: umidus, madidus): rete,Plaut. Rud. 4, 3, 5:
vestimenta,id. ib. 2, 7, 15: (mulieres) id. ib. 2, 3, 78; Hor. C. 1, 5, 14:
gemma,Ov. F. 3, 238:
uvidus ventosusque status caeli,Col. 7, 3, 3; cf.
Juppiter,Verg. G. 1, 418:
Menalcas,wet with the dew, id. E. 10, 20:
Tiburis ripae,i. e. well-watered, Hor. C. 4, 2, 30; cf.:
rura assiduis aquis,Ov. F. 4, 686:
terra,Col. 3, 2, 9.—Comp.:
poma,i. e. juicy, Tert. Jejun. 1 fin.—
II Trop.
A Drunken:
Bacchus,Hor. C. 2, 19, 18; cf.:
dicimus integro Sicci mane die, dicimus uvidi,id. ib. 4, 5, 39.—
B Vapid:
verba,Gell. 1, 15, 1.