vānĭtūdo — Lewis & Short
vānĭtūdo, ĭnis, f.id.,
I emptiness, nothingness, vainglory, vanity (ante-class.): ne turpasse vanitudine aetatem suam, Pac. ap. Non. 184, 7:
vera vanitudine convincere,by empty, lying talk, Plaut. Capt. 3, 4, 37.