vastātor — Lewis & Short
vastātor, ōris, m.id.,
I a desolater, ravager, devastater (mostly poet.):
Arcadiae aper,Ov. M. 9, 192:
ferus (i. e. lupus),id. ib. 11, 395:
ferarum Amycus,destroyer, Verg. A. 9, 772:
Trojae,Stat. Achill. 2, 318:
gentium (Alexander),Sen. Ben. 1, 13, 3.