ve-stīgo — Lewis & Short
ve-stīgo, no
feras vestigat (sc. canis),Sen. Thyest. 496.—With abl.:
fertur (sc. tigris) praeceps, odore vestigans (sc. raptorem),Plin. 8, 18, 25, § 66. —
perfugas et fugitivos, quos inquirendo vestigare potuerint, reddidisse,Liv. 31, 19, 2:
(cervi) vestigant cavernas (serpentium),Plin. 8, 32, 50, § 118:
omnis enim jacens piscis magis naribus escam, quam oculis, vestigat,Col. 8, 17, 14.—
dimissis deinde per agros, qui vestigarent,Liv. 32, 26, 13 dub.; cf. Weissenb. ad loc.—
ceterum Alexander, quam regionem Dareus petisset, omni curā vestigans, tamen explorare non poterat,Curt. 4, 6, 5:
adeo sicca lacuna, ut vestigantium sitim falleret,id. 4, 16, 14:
equum vestigari jubet,id. 6, 5, 19:
ergo alte vestiga (sc. ramum) oculis, riteque repertum Carpe manu,Verg. A. 6, 145.—
causas rerum,Cic. de Or. 2, 39, 166.—
quā (sc. ratione) omnes illorum conatūs vestigare,Cic. Verr. 1, 16, 48.—
quod cum desidiosā delectatione vestiges,Cic. de Or. 3, 23, 88.—
grave imperium regum nihil inexploratum, quod vestigari volunt, efficit,Liv. 39, 51, 6.