vĕtustus — Lewis & Short
vĕtustus, a, um, adj.vetus,
veteris vetusti (vini) cupida sum,Plaut. Curc. 1, 2, 4:
templum Cereris,Verg. A. 2, 713:
lucus,Ov. M. 11, 360:
silva,id. ib. 6, 521:
ligna,Hor. Epod. 2, 43:
gens,Verg. A. 9, 284:
cornicum saecla,Lucr. 5, 1084:
spatium aetatis,id. 2, 1174; 3, 774, cf. id. 5, 827:
ratio,id. 5, 160:
res,Quint. 11, 2, 5:
opinio,Cic. Clu. 1, 4:
hospitium,id. Fam. 13, 36, 1:
amicitia,Ov. P. 4, 3, 11:
sors,id. M. 4, 642.—Of a person:
vetusto nobilis ab Lamo,Hor. C. 3, 17, 1.—Comp.:
pix,Col. 12, 23, 1:
ova,id. 8, 5, 4:
memoria,Plin. 13, 16, 30, § 102:
semen,id. 21, 19, 73, § 124.—Sup.:
sepulcra,Suet. Caes. 81:
navis,id. ib. 66:
foedera,Quint. 8, 2, 12:
tempora,id. 1, 7, 11:
instrumentum imperii,ancient records of the State, Suet. Vesp. 8.—Of persons:
qui vetustissimus ex iis, qui viverent, censoriis esset,Liv. 23, 22, 10:
auctores,Quint. 10, 1, 40: vetustissimus liberorum. Tac. A. 2, 2; 2, 43; 11, 32.—Adv.: vĕtustē. *
vetustissime in usu est,Plin. 27, 7, 28, § 46.