vexātor — Lewis & Short
vexātor, ōris, m.id.,
I a troubler, harasser, abuser, vexer (Ciceron.):
custosne urbis an direptor et vexator esset Antonius,Cic. Phil. 3, 11, 27:
aetatulae suae,id. Sest. 8, 18:
furoris (Clodii),i. e. opposer, id. Mil. 13, 35.