vĭŏlentus — Lewis & Short
vĭŏlentus, a, um, adj.vis,
ubi id rescivit factum frater violentissimus,Ter. Eun. 5, 4, 32:
homo vehemens et violentus,Cic. Phil. 5, 7, 19:
quamvis sis, ut es, violentus et furens,id. ib. 2, 28, 68:
tyrannus saevissimus et violentissimus in suos,Liv. 34, 32, 3:
censores,id. 9, 34, 3:
ingenium,id. 1, 46, 5; cf.:
Piso ingenio violentus,Tac. A. 2, 43:
faciē violenta Corinna est,Ov. Am. 2, 17, 7:
violentus in armis,id. P. 4, 6, 35:
viri vis,Lucr. 5, 964:
vis leonum,id. 3, 296:
Lucania bellum Incuteret violenta,Hor. S. 2, 1, 39:
ventus,Lucr. 5, 1226:
turbo,id. 5, 217; 5, 368; 5, 1231:
violentior Eurus,Verg. G. 2, 107:
violentior amnis,id. ib. 4, 373:
violentissimae tempestates,Cic. Clu. 49, 138:
violentissimus caeli status,Col. 5, 5, 17:
duae res violentissimae, ferrum et ignis,Plin. 37, 4, 15, § 59:
opes,Cic. Phil. 1, 12, 29:
verba,Ov. M. 3, 717:
imperium,Liv. 45, 12, 6:
mors infantibus,Sen. Troad. 1172:
nimis violentum est, nulla esse dicere,i. e. it is unreasonable, it is going too far, Cic. Fin. 5, 24, 72.—Adv. does not occur.