LOGOI

The corpus record — Latin

viscus

viscus · n

the inner parts

Generated live from the audited Latin corpus — every figure on this page is a database query, not prose from memory.

Where it lives

What it meant

1. viscus — Lewis & Short

viscus, ĕris, and more freq. in the viscĕra, um, n.prop. the soft parts; cf.: viscum, viscidus,

plur.:
I the inner parts of the animal body, the internal organs, the inwards, viscera (the nobler parts, the heart, lungs, liver, as well as the ignobler, the stomach, entrails, etc.; cf.: ilia, intestina, exta).
(a) Sing.: mortui praecordia et viscus omne, Cels. praef. med.; Lucr. 1, 837; 3, 719; Tib. 1, 3, 76; Ov. M. 6, 290; 15, 365; Luc. 3, 658; Quint. Decl. 1, 14; Nemes. Cyn. 139.—
(b) Plur. (only so in class. prose), Cels. 4, 11; 7, 9, 2; Lucr. 2, 669; 3, 249; 3, 375 al.; Ov. M. 7, 601; 8, 846; 12, 390; 15, 314; id. F. 4, 205 al.—Of the uterus, Quint. 10, 3, 4; Dig. 48, 8, 8.—Of the testicles, Petr. 119; Plin. 20, 13, 51, § 142.—
B Transf.
1 The flesh, as lying under the skin: cum Herculi Dejanira sanguine Centauri tinctam tunicam induisset, inhaesissetque ea visceribus, Cic. Tusc. 2, 8, 20: ut multus e visceribus sanguis exeat, Poët. ap. Cic. Tusc. 2, 14, 34: heu quantum scelus est, in viscera viscera condi! Ov. M. 15, 88: boum, Cic. N. D. 2, 63, 159: taurorum, Verg. A. 6, 253; 8, 180.—
2 The fruit of the womb, offspring, child (poet. and in post-Aug. prose): (Tereus) in suam sua viscera congerit alvum, Ov. M. 6, 651; 8, 478; 10, 465; id. H. 11, 118; cf. Curt. 4, 14, 22: viscera sua flammis inicere, i. e. one's own writings, Quint. 6, praef. § 3 Spald.—
II Trop., like our bowels, for the interior, inward or inmost part: itum est in viscera terrae, Ov. M. 1, 138: montis (Aetnae), Verg. A. 3, 575: in medullis populi Romani ac visceribus haerebant, Cic. Phil. 1, 15, 36: in venis atque in visceribus rei publicae, id. Cat. 1, 13, 31; cf. id. Tusc. 4, 11, 24: haec in dicendo non extrinsecus alicunde quaerenda, sed ex ipsis visceribus causae sumenda sunt, id. de Or. 2, 78, 318: quae (e)gkeleu/smata) mihi in visceribus haerent, id. Att. 6, 1, 8: neu patriae validas in viscera vertite vires, i. e. her own citizens, Verg. A. 6, 833: de visceribus tuis, i. e. from your means, property, Cic. Q. Fr. 1, 3, 7; so, aerarii, id. Dom. 47 fin.: magnarum domuum, the heart, i. e. the favorite, Juv. 3, 72.

2. viscus — Lewis & Short

viscus, i, v. viscum

I init.

Where it came from

  • Ernout-Meillet, Dictionnaire etymologique de la langue latine Treated in Ernout-Meillet, Dictionnaire etymologique de la langue latine s.v. uiscus (scan p. 765; entry #12763).

Downloads

CC BY 4.0 with receipt attribution — every file carries its license line. What is exportable

Latin text and lemmatization derived from the Perseus Digital Library (canonical-latinLit), CC BY-SA 4.0. Lewis & Short (public domain) via Perseus. This derived data is shared under the same CC BY-SA 4.0 license.