vĭtŭpĕrātor — Lewis & Short
vĭtŭpĕrātor, ōris, m.id.,
I a blamer, censurer, vituperator:
invidos vituperatores confutare,Cic. N. D. 1, 3, 5:
philosophiae,id. Fin. 1, 1, 2; id. Tusc. 2, 2, 4:
vituperatores mei,id. Fam. 7, 3, 6.