old in years,
mostly of persons, aged, ἢ νέος ἠὲ παλαιός Il. 14.108; νέοι ἠδὲ παλαιοί Od. 1.395, cf. Epicur. Ep. 3p.59U.; παλαιῷ φωτὶ ἐοικώς Il. 14.136; π. γέρων, π. γρηῦς, Od. 13.432, 19.346, cf. Ar. Ach. 676; χρόνῳ π. S. OC 112; ἐν παλαιτέροισι Pi. N. 3.73; ἔνθα δὴ παλαίτατοι θάσσουσι E. Med. 68: in bad sense, a dotard (μωρός Hsch., but σκώπτης Suid.), Ar. Lys. 988.
of things, οἶνος Od. 2.340; νῆες . . νέαι ἠδὲ π. ib. 293; τρὺξ π. καὶ σαπρά Ar. Pl. 1086; [τριήρεις] π. ἀντὶ καινῶν Lys. 28.4; ὑποδήματα Pl. Men. 91d; σπέρματα Thphr. HP 7.1.6.
of old date, ancient,
of persons, ξεῖνος π. an old guest-friend, Il. 6.215, cf. S. Tr. 263, E. Alc. 212; Ἴλου παλαιοῦ Il. 11.166; κέρδεα . . οἷʼ οὔ πώ τινʼ ἀκούομεν οὐδὲ παλαιῶν Od. 2.118; Μίνως παλαίτατος ὧν ἀκοῇ ἴσμεν Th. 1.4; οἱ πάνυ π. ἄνθρωποι Pl. Cra. 411b; οἱ π. the ancients, Th. 1.3; π. ἡμερῶν LXX Da. 7.9.
of things, λέκτρον Od. 23.296; παλαιά τε πολλά τε εἰδώς 7.157; καινὰ καὶ π. ἔργα Hdt. 9.26; νόμοι A. Eu. 778 (lyr.); κατὰ τὸ νόμιμον τὸ π. καὶ ἀρχαῖον Lys. 6.51; κατὰ τὸν π. λόγον Pl. Grg. 499c; ἡ π. παροιμία Id. R. 329a; παλαίʼ ἂν [εἴη], ἐξ ὅτου S. Ph. 493; παλαιᾷ σύντροφος ἁμερᾷ Id. Aj. 622 (lyr.); of places, A. Pers. 17 (anap.), S. El. 4, etc.; καιροὶ π. ancient times, PPetr. 2p.15 (iii B. C.); τὸ π. as Adv., anciently, formerly, A. Pers. 102 (lyr.), Hdt. 1.171, Pl. Cra. 401c, etc.; ἐκ παλαιο
of things, also,
in good sense, venerable, held in esteem, like Lat. antiquus, ἅπερ μέγιστα καὶ παλαιότατα τοῖς ἀνθρώποις Antipho 6.4.
in bad sense, antiquated, obsolete, κωφὰ καὶ π. ἔπη S. OT 290.
π. δρᾶμα a drama which has been previously acted, SIG 1078 lxxxvii (Athens, iv B. C.).
Adv. παλαιῶς in an old way, τὰ καινὰ π. διδάσκειν Socr. Ep. 30.9: Comp. παλαίτερον at an earlier time, D.H. 8.57, al.