τελών-ης · telōn-ēs — LSJ
farmer or collector of tolls, customs, or taxes, Ar. Eq. 248 (troch.), Aeschin. 1.119, Herod. 6.64, PCair.Zen. 31.20 (iii B.C.), UPZ 113.8 (ii B.C.), Aristocl. ap. Eus. PE 15.2, etc.: freq. with a sense of reproach, πάντες τελῶναι, πάντες εἰσὶν ἅρπαγες, of the Oropians, Xeno 1; ἐφʼ οἷς ἂν καὶ τελώνης σεμνυνθείη βάναυσος Plb. 12.13.9, cf. Gal. 8.587, 9.804; = Lat. publicanus, Ev.Matt. 5.46, al.; πορνοβοσκοὶ καὶ τ. Asp. in EN 102.21.