μένος

might, force, μή μʼ ἀπογυιώσῃς μένεος, ἀλκῆς τε λάθωμαι Il. 6.265; μ. χειρῶν 5.506 (more freq. μ. καὶ χεῖρες 6.502, al.); μ. καὶ γυῖα 6.27.

of animals, strength, fierceness, παρδάλιος, λέοντος, 17.20; of horses, spirit, ib. 456, 476, etc.; ἵππος κατασθμαίνων μένει A. Th. 393; ὑπὸ χαρᾶς καὶ μένους, of dogs, X. Cyn. 6.15.

of things, force, might, [ἔγχεος] Il. 13.444; ἠελίοιο Od. 10.160; πυρός Il. 6.182, Ar. Ach. 665; ποταμῶν Il. 12.18, cf. A. Pr. 720; ἄστρων θερμὸν μ. Parm. 11.3; ἀνέμων Emp. 111.3; χειμῶνος E. Heracl. 428; χαλινῶν ἀναύδῳ μένει A. Ag. 238 (lyr.); ἄτης Id. Ch. 1076 (anap.); τὸ ἀπὸ τοῦ οἴνου μ. Hp. Acut. 63, cf. VM 9.

life, ἀπὸ γὰρ μ. εἵλετο χαλκός Il. 3.294; λύθη ψυχή τε μ. τε 5.296; φυσῶσι μέλαν μ. the black life-blood, S. Aj. 1412 (anap.), cf. A. Ag. 1067.

of the soul, spirit, passion, μ. ἀνδρῶν the battle rage of men, Il. 2.387; μ. Ἄρηος 18.264: less freq. in pl., mostly in phrase μένεα πνείοντες 2.536, al.; μένος καὶ θυμός 5.470, al., h.Cer. 361; μ. καὶ θάρσος Il. 5.2, Od. 1.321; μ. ἔλλαβε θυμόν Il. 23.468; μένεος δʼ ἐμπλήσατο θυμόν 22.312; μένεος δὲ μέγα φρένες ἀμφὶ μέλαιναι πίμπλαντο 1.103: also in Att., ὀργῆς καὶ μένους ἐμπλήμενος Ar. V. 424; ὅτε ζέσειεν τὸ τοῦ θυμοῦ μ. Pl. Ti. 70b; μένους τὴν ψυχὴν πληρουμένην Alcid. ap. Arist. Rh. 1406a2 (b

intent, purpose, [Τρώων] μ. αἰὲν ἀτάσθαλον their bent is aye to folly, Il. 13.634: in pl., intents, ἐμῶν μενέων ἀπερωεύς 8.361: hence, temper, disposition, in compds., like εὐμενής, δυσμενής.

in periphr., like βίη, etc., ἱερὸν μένος Ἀντινόοιο, for Antinous himself, Od. 18.34; μένος Ἀτρεΐδαο Il. 11.268; μένεʼ ἀνδρῶν 4.447, Od. 4.363; καταφθιμένου μ. ἀνδρός Emp. 111.9; αἴης λάσιον μ. Id. 27.2; αἰθέριον μ., = αἰθήρ, Id. 115.9. (Cf. Skt. mánas ‘spirit’, ‘passion’, Gr. μέμονα, μαίνομαι.)