Passage
Aristotle, De Sensu et Sensibilibus (DIORISIS sentence 29)
grc aristotle de sensu et sensibilibus
Ἐμπεδοκλῆς δʼ ἔοικε νομίζοντι ὁτὲ μὲν ἐξιόντος τοῦ φωτός ὥσπερ εἴρηται πρότερον βλέπειν λέγει γοῦν οὕτως ὡς δʼ ὅτε τις πρόοδον νοέων ὡπλίσσατο λύχνον χειμερίην διὰ νύκατα πυρὸς σέλας αἰθομένοιο ἅψας παντοίων ἀνέμων λαμπτῆρας ἀμοργούς οἵ τʼ ἀνέμων μὲν πνεῦμα διασκιδνᾶσιν ἀέντων πῦρ δʼ ἔξω διαθρῷσκον ὅσον ταναώτερον ἦεν λάμπεσκεν κατὰ βηλὸν ἀτειρέσιν ἀκτίνεσσιν ὣς δὲ τότʼ ἐν μήνιγξιν ἐεργμένον ὠγύγιον πῦρ λεπτῇσιν τʼ ὀθόνῃσι λοχεύσατο κύκλοπα κούρην αἳ χοάνῃσι δίαντα τετρήατο θεσπεσίῃσιν αἱ δʼ ὕδατος μὲν βένθος ἀπέστεγον ἀμφιναέντος πῦρ δʼ ἔξω διίεσκον ὅσον ταναώτερον ἦεν.