Aristotle, De Somno et Vigilia (DIORISIS sentence 6)

διωρι σμένων δὲ πρότερον ἐν ἑτέροις περὶ τῶν λεγομένων ὡς μορίων τῆς ψυχῆς καὶ τοῦ μὲν θρεπτικοῦ χωριζομένου τῶν ἄλλων ἐν τοῖς ἔχουσι σώμασι ζωήν τῶν δʼ ἄλλων οὐδενὸς ἄνευ τούτου δῆλον ὡς ὅσα μὲν αὐξήσεως καὶ φθίσεως μετέχει μόνον τῶν ζώντων τούτοις οὐχ ὑπάρχει ὕπνος οὐδὲ ἐγρήγορσις οἷον τοῖς φυτοῖς( οὐ γὰρ ἔχουσι τὸ αἰσθητικὸν μόριον οὔτε εἰ χωριστόν ἐστιν οὔτε εἰ μὴ χωριστόν τῇ γὰρ δυνάμει καὶ τῷ εἶναι χωριστόν ἐστιν̓)· ὁμοίως δὲ καὶ ὅτι οὐδέν ἐστιν ὃ ἀεὶ ἐγρήγορεν ἢ ἀεὶ καθεύδει ἀλλὰ τοῖς αὐτοῖς ὑπάρχει τῶν ζῴων ἀμφότερα τὰ πάθη ταῦτα.