ăberrātĭo — Lewis & Short
ăberrātĭo, ōnis, f.aberro, II. B.,
I a relief from something, a diversion; perh. only in Cicero (and in him only in two passages):
a dolore,Att. 12, 38, 3 (cf. ib. §
1: non equidem levor, sed tamen aberro): a molestiis,id. Fam. 15, 18, 1.