ac-cĕlĕro — Lewis & Short
ac-cĕlĕro, āvi, ātum (also adc-), 1, v. a. and n.
gradum,Liv. 2, 43, 8:
mortem,Lucr. 6, 772:
iter,Caes. B. C. 2, 39; Liv. 31, 29:
oppugnationem,Tac. A. 12, 46:
consulatum alicui,id. ib. 3, 75.—Pass., Tac. Agr. 43; id. H. 2, 85; id. A. 1, 50.—
ipse quoque sibi acceleraret,Nep. Att. 22, 2; Liv. 3, 27, 8; Verg. A. 5, 675; 9, 221, 505; Plin. 2, 17, 14, § 74 al.:
ad aliquem opprimendum,Liv. 27, 47, 8.—With local accus.:
Cremonam,Tac. H. 2, 100.—Impers.:
quantum accelerari posset,as speedily as possible, Liv. 3, 46, 5.