ăcĭdus — Lewis & Short
ăcĭdus, a, um, adj.aceo,
sapor,Plin. 15, 27, 32, § 106;
sorba,Verg. G. 3, 380:
inula,Hor. S. 2, 2, 43:
lac,Plin. 28, 9, 36, § 135:
caseus,ib. 9, 34, § 132:
acidissumum acetum,Plaut. Ps. 2, 4, 49.—
sonus acidior,Petr. 68; cf.
canticum,ib. 31.—
homo acidae linguae,Sen. Contr. 5, 34; cf. Quint. 6, 3, 53:
quod petis, id sane est invisum acidumque duobus,unpleasant, disagreeable, Hor. Ep. 2, 2, 64.—Adv.: ăcĭde, bitterly, disagreeably:
non acide feras,Vulg. Ecclus. 4, 9.—Comp.:
sibi acidius fuit,Petr. S. 92.