ăd-augĕo — Lewis & Short
ăd-augĕo, xi, ctum, 2, v. a.,
timet, ne tua duritia adaucta sit,Ter. Heaut. 3, 1, 26:
haec maleficia aliis nefariis cumulant atque adaugent,Cic. Rosc. Am. 11; so id. Inv. 1, 3, 4; 2, 18; cf. id. Ac. 1, 5, 21; Auct. Her. 2, 25; Plin. Pan. 22; Cels. 4, 6 med.—
decumam esse adauctam tibi quam vovi,Plaut. Stich. 2, 2, 62.