ăd-ĭpiscor — Lewis & Short
ăd-ĭpiscor, eptus, 3, v. dep.apiscor,
vix adipiscendi potestas fuit,Plaut. Ep. 1, 1, 13.—Hence also with acc., to reach, to overtake:
fugientes Gallos Macedones adepti ceciderunt,Liv. 44, 28; cf. Drak. ad Liv. 2, 30, 14.—Far oftener,
IV. p. 369): nuptias effugere ego istas malo quam tu adipiscier,Ter. And. 2, 1, 32: senectutem ut adipiscantur, omnes optant;
eandem accusant adepti,Cic. de Sen. 2, 4:
summos honores a populo Romano,id. Clu. 43:
amplissimos dignitatis gradus,id. Fam. 10, 6:
gloriam,Vulg. Eccli. 44, 7; 46, 3:
quanta instrumenta (homo) habeat ad obtinendam adipiscendamque sapientiam,id. Leg. 1, 22, 59 al.; so Caes. B. G. 5, 39; Nep. Them. 9; id. Chabr. 2; Sall. C. 11, 7; Liv. 1, 32; Vell. 2, 116; Tac. A. 11, 22; Suet. Aug. 16; Vulg. Heb. 6, 15.— With ex:
adeptum esse omnia e natura et animo et corpore et vitā,Cic. Ac. 1, 5, 19; cf. id. Leg. 1, 13, 35; 2, 23, 59.—With ut. adepti sunt, ut dies festos agitare possent, Cic. Verr. 2, 2, 21.—Absol.:
non potestis adipisci,Vulg. Jac. 4, 2.!*?
invenire mortem,Verg. A. 2, 645. —
non aetate, verum ingenio, adipiscitur sapientia,Plaut. Trin. 2, 2, 88: haec adipiscuntur, C. Fannius ap. Prisc. p. 791 P.: amitti magis quam adipisci, Fab. Maximus, ib.;
so esp. adeptus,Cic. de Sen. 2, 4; Sall. C. 7; id. J. 101; Tac. A. 1, 7, 9; Suet. Tib. 38; cf. Gell. 15, 13; Prisc. 790 sq.; Rudd. I. p. 288; Kritz ad Sall. C. 7, 3.—
arma, quīs Galba rerum adeptus est,Tac. A. 3, 55; ib. 6, 45 (here Halm reads apisceretur); Rudd. II. p. 120; Zumpt, § 466.