ad-mŏvĕo — Lewis & Short
ad-mŏvĕo, mōvi, mōtum, 2, v. a. (admōram, admōrim, etc., sync. for admoveram, admoverim, etc.,
Verg. A. 4, 367; Ov. P. 3, 7, 36),copias in locum,Liv. 42, 57:
signa Achradinae,id. 25, 24 ext.; so Flor. 1, 24, 3, 23:
castra,Sil. 1, 296.—Hence, also, sometimes absol., to draw near, to approach, to bring near:
jam admovebat rex,Curt. 9, 4:
jam opera admoventi deditio est facta,Liv. 32, 32:
scalas moenibus,Tac. A. 13, 39. —Trop.:
quot admovi illi fabricas! quot fallacias!Plaut. Cist. 2, 2, 5 (where formerly admoenivi was erroneously read):
tamquam aliquā machinā admotā, capere Asinii adulescentiam,Cic. Clu. 13;
so also: ignes ardentesque laminae ceterique cruciatus admovebantur (sc. civi Romano),Cic. Verr. 2, 5, 63:
dolorum faces,id. Off. 2, 10, 37:
cumque quasi faces ei doloris admoverentur,id. Tusc. 2, 25, 61:
fasciculum ad nares,id. ib. 3, 18 fin.:
pecus flagrantibus aris,Verg. A. 12, 171:
admotae hostiae (sc. aris),Tac. A. 2, 69; so Suet. Calig. 32; Luc. 7, 165: Hannibalem admotum, i. e. adductum altaribus, led or conducted to, Liv. 21, 1:
labra poculis,Verg. E. 3, 43:
ignes templis,Tib. 3, 5, 11:
exercitum Ariminum,Liv. 28, 46:
vultum ad auditores,Auct. Her. 3, 15:
animam admotis fugientem sustinet herbis,Ov. M. 10, 188:
(opes) Stygiis admoverat umbris,id. ib. 1, 139:
manus operi,to apply, id. ib. 10, 254:
capiti diadema,Suet. Caes. 79:
digitum scripturae,id. Aug. 80:
oscula,to give a kiss, Ov. M. 10, 644:
aliquem ad munera publica,to promote, advance, Suet. Tib. 10:
infantes papillae,to put to, id. Tib. 44 al.:
gressum,to approach nearer, Stat. Th. 11, 560 (cf.: addere gressum).—
nocturna ad lumina linum nuper ubi extinctum admoveas,Lucr. 6, 901:
quae nisi admoto igne ignem concipere possit,Cic. de Or. 2, 45 fin.: culina ut sit admota, i. e. near or close by, Varr. R. R. 1, 13, 2:
genus admotum Superis,nearly related, Sil. 8, 295:
admota Nilo Africa,Juv. 10, 149.—Hence, aliquem alicui, to bring one near another, i. e. to make friends, to reconcile:
mors Agrippae admovit propius Neronem Caesari,Vell. 2, 96.—
admovere aures et subauscultando excipere voces,Cic. de Or. 2, 36 (cf.:
aures adhibere,id. Arch. 3:
praebere aures,Ov. Tr. 3, 7, 25; and:
tenere aures,id. ib. 4, 10, 49); and aures, poet. for auditores:
cum tibi sol tepidus plures admoverit aures,Hor. Ep. 1, 20, 19:
admovent manus vectigalibus populi Rom.,Cic. Agr. 1, 4; Ov. M. 15, 218; Liv. 5, 22, 4:
in marmoribus, quibus Nicias manum admovisset,which he had put his hand to, Plin. 35, 11, 40, § 133; Curt. 6, 7:
ruderibus purgandis manus primus admovit,Suet. Vesp. 8. But sometimes manus admovere signif., to lay violent hands on, to attack or assault:
numquam deos ipsos admovere nocentibus manus,Liv. 5, 11 fin. al.—
quid praedicem ... quot stimulos admoverit homini,put the goad to, Cic. Sest. 5, 12:
mulier saevissima est, Cum stimulos odio pudor admovet,Juv. 10, 328:
num admoveri possit oratio ad sensus animorum inflammandos,Cic. de Or. 1, 14, 60:
animis judicum admovere orationem, tamquam fidibus manum,id. Brut. 54, 200: sed alia quaedam sit ad eum admovenda curatio (just before: adhibenda oratio; cf.
adhibeo),id. Tusc. 4, 28, 61: mentem ad voces alicujus, to direct to, attend to, Auct. Harusp. Resp. 10: serus enim Graecis admovit acumina chartis, not until late did (the Roman) apply his wits to Greek literature, Hor. Ep. 2, 1, 161:
terrorem,to strike with terror, Liv. 6, 10; 41, 17:
spes est admota,Ov. M. 11, 454:
spes cupiditati admota occaecavit animum,Liv. 43, 10; id. 27, 43: desiderium patriae, to instil or infuse, Curt. 6, 2 al.