aenigmă — Lewis & Short
aenigmă, ătis, n., = ai)/nigma (
dat. andallegoria, quae est obscurior,Inst. 8, 6, 52; Cic. de Or. 3, 42.—
regina Saba venit temptare eum in aenigmatibus,Vulg. 3 Reg. 10, 1:
obscuritates et aenigmata somniorum,Cic. Div. 2, 64;
aenigma numero Platonis obscurius,id. Att. 7, 13:
legum,Juv. 8, 50:
palam et non per aenigmata Dominum videt,Vulg. Num. 12, 8; 1 Cor. 13, 12.—