aerātus — Lewis & Short
aerātus, a, um, P. a.from aero, āre, found in no example, and only mentioned in Priscian: a metallorum quoque nominibus solent nasci verba, ut ab auro, auro, as, ab aere, aero, as; unde auratus et aeratus. p. 828 P..
lecti,having bronze feet, Cic. Verr. 2, 4, 26, § 60:
naves,Hor. C. 2, 16, 21:
porta,Ov. F. 2, 785.—Poet.:
acies,armed ranks, Verg. A. 9, 463.—
catenae,Prop. 3, 13, 11.—*
tribuni non tam aerati quam aerarii,Cic. Att. 1, 16, 8.