ā^grestis — Lewis & Short
ā^grestis, e, adj.id..
Musa,Lucr. 5, 1397:
te in Arpinati videbimus et hospitio agresti accipiemus,Cic. Att. 2, 16 fin.:
vestitus,Nep. Pel. 2, 5:
falx,Tib. 2, 5, 28 al.:
poma,Verg. A. 7, 111:
cum lactucis agrestibus,Vulg. Exod. 12, 8:
ligna non sunt pomifera, sed agrestia,ib. Deut. 20, 20:
herbas agrestes,ib. 4 Reg. 4, 39.—Subst.: ā^gre-stis, is (gen. plur. agrestūm, Ov. M. 14, 635), a countryman, rustic, farmer, peasant, Lucr. 5, 1382:
non est haec oratio habenda aut cum imperitā multitudine aut in aliquo conventu agrestium,Cic. Mur. 29:
collectos armat agrestes,Verg. A. 9, 11:
Fictilia antiquus primum sibi fecit agrestis Pocula,Tib. 1, 1, 39:
facinus admissum a quodam agresti,Tac. A. 4, 45:
inopes agrestes,id. H. 2, 13; 4, 50.—
sunt quidam vultu motuque corporis vasti atque agrestes,Cic. de Or. 1, 25, 115:
O rem dignam, in quā non modo docti, verum etiam agrestes erubescant,id. Leg. 1, 14, 41:
aborigines, genus hominum agreste,Sall. C. 6, 1:
Ego ille agrestis, saevos, tristis, parcus, truculentus, tenax Duxi uxorem,Ter. Ad. 5, 4, 12:
quis nostrūm tam animo agresti ac duro fuit, ut, etc.,Cic. Arch. 8:
dominus agrestis et furiosus,id. Sen. 14:
exculto animo nihil agreste, nihil inhumanum est,id. Att. 13, 45; so Ov. M. 11, 767:
rustica vox et agrestis,Cic. de Or. 2, 11; 2, 3. —Hence, agrestiores Musae, ruder, of the language of the bar, in opp. to more refined and polished eloquence, Cic. Or. 3, 11.—
vultus,Ov. M. 9, 96:
agrestem detraxit ab ore figuram Juppiter (of Io),Prop. 3, 31, 13.—Comp., v. above.— * Sup. agrestissimus, Cassiod. Ep. 7, 4.— * Adv. comp. neutr. agrestius, Spart. Hadr. 3.