bĕnĕfĭcentĭa — Lewis & Short
bĕnĕfĭcentĭa, ae, f.from beneficus, like magnificentia, munificentia, from magnificus, munificus; cf. Beier and Gernh. upon Cic. Off. 1, 7, 20,
elsewh. rare): quid praestantius bonitate et beneficentiā?Cic. N.D. 1, 43, 121:
beneficentia, quam eandem vel benignitatem vel liberalitatem appellari licet,id. Off. 1, 7, 20; 1, 14, 42 sq.;
2, 15, 52 and 53: comitas ac beneficentia,id. de Or. 2, 84, 343:
uti beneficentiā adversus supplices,Tac. A. 12, 20:
beneficentia augebat ornabatque subjectos,Sen. Ep. 90, 5; Vulg. Heb. 13, 16.