cūr — Lewis & Short
cūr (old orthog. quor; cf. Vel. Long. p. 2236 P.; and in MSS. sometimes cor, v. Lachm. ad adv.contr. from quare; cf. Vel. Long. p. 2231 P. and the letter C; acc. to Voss, Etym. s. h. v.; Analog. 4, 21, and Hand, Turs. II. p. 175, from cui rei; cf.: quoi rei,
Plaut. Poen. 2, 33, = quam ob rem,
I for what reason, wherefore, why, to what purpose, from what motive.
I Rel.:
duae causae sunt, cur tu frequentior in isto officio esse debeas quam nos,Cic. Fam. 15, 20, 2; so,
causae, cur,Quint. 11, 3, 16; and:
ea causa, cur,id. 2, 3, 11:
non fuit causa, cur,Cic. Rosc. Com. 16, 49; cf. id. Clu. 61, 169; so,
causa non esset, cur,id. N. D. 3, 4, 9:
causa nulla est, cur,id. Rosc. Am. 50, 146; id. de Or. 2, 45, 189:
nihil est causae, cur,Quint. 11, 3, 59:
quae causa est, cur? etc.,Cic. Lael. 13, 48:
quid est causae, cur, etc.,id. Fl. 2, 5; id. de Or. 3, 48, 185; id. Fam. 2, 13, 2:
negare et adferre rationem cur negarent,id. ib. 6, 8, 1:
id satis magnum esse argumentum dixisti, cur esse deos confiteremur,id. N. D. 1, 23, 62;
so after argumenta,id. ib. 3, 4, 10; id. Div. 1, 3, 5:
est vero cur quis Junonem laedere nolit,Ov. M. 2, 518;
and with a negative: neque est, cur, etc.,Plaut. Stich. 1, 1, 51:
non tamen est, cur,Ov. H. 10, 144.- -And in dependent questions:
quid est, cur tu in isto loco sedeas?Cic. Clu. 53, 147; id. Fin. 1, 10, 34; Liv. 21, 43, 12 et saep.:
ne cui sit vestrum mirum, cur, etc.,Ter. Heaut. prol. 1 al.:
miror, cur me accusas,Cic. Fam. 7, 27, 1; 5, 12, 30; id. Phil. 2, 20, 49 (v. miror, admiror, etc.):
quā in re primum illud reprehendo et accuso, cur, etc.,Cic. Verr. 2, 3, 7, § 16:
quod me saepe accusas, cur hunc meum casum tam graviter feram,id. Att. 3, 13, 2; 3, 12, 1; id. Sest. 37, 80; Hor. C. 1, 33, 3:
consules invasit, cur silerent,Tac. A. 6, 4.—
B Pregn., = cujus causā, propter quod, on account of which, by reason of which:
quid ergo accidit, cur consilium mutarem?Cic. Fam. 2, 16, 10:
quid obstat, cur non verae fiant,Ter. And. 1, 1, 76:
fecerit aliquid Philippus, cur adversus eum ... hoc decerneremus: quid Perseus meruit... cur soli omnium hostes ei simus?Liv. 41, 24, 11 Weissenb. ad loc.:
Caedicius negare, se commissurum, cur sibi ... quisquam imperium finiret,id. 5, 46, 6; 10, 18, 14; Suet. Calig. 15; Ov. Am. 1, 3, 2:
quid Aristides commisisset, cur tantā poenā dignus duceretur,Nep. Arist. 1, 3:
multa quidem dixi, cur excusatus abirem,Hor. Ep. 1, 9, 7.—
II Interrog.: Ag. Quor mi haec irata est? Mi. Quor haec irata est tibi? Quor ego id curem? Plaut. Poen. 1, 2, 143 sq.:
quor perdis adulescentem nobis? quor amat? Quor potat?Ter. Ad. 1, 1, 36 sq.; cf.:
quid agis? quor te is perditum?id. And. 1, 1, 107:
quor non introëo in nostram domum?Plaut. Am. 1, 1, 253; Cic. Fam. 2, 18, 3:
quorsum tan dem, aut cur ista quaeris?id. Leg. 1, 1, 4: Er. Jube tibi agnum huc adferri propere pinguem. He. Quor? Er. Ut sacrufices, Plaut. Capt. 4, 2, 82: Me. Non possum. Ch. Quor non? Ter. Heaut. 1, 1, 111:
cur ego plebeios magistratus ... video, etc.,Liv. 2, 34, 9; 6, 15, 12.—In the poets sometimes placed after one or more words of a clause:
stratege noster, quor hic cessat cantharus?Plaut. Stich. 5, 4, 28:
obsequium ventris mihi perniciosius est cur?Hor. S. 2, 7, 104; 2, 3, 187.—
B Esp.
1 Pregn.
a Implying censure, indignation, remonstrance, etc.:
quor id aussu's facere?Plaut. Ps. 1, 3, 114:
cur es ausus subigitare, etc.,id. Mil. 5, 9; id. Men. 3, 2, 28:
sed quid ego? quor me excrucio? quor me macero?Ter. And. 5, 3, 15:
cur imperium illi, aut cur illo modo prorogatum est,Cic. Att. 7, 3, 4; id. Div. 2, 30, 65:
cur me querelis exanimas tuis?Hor. C. 2, 17, 1.—
b Implying grief, sorrow, and, with negatives, desire, etc.: eheu me miserum, quor non aut istaec mihi Aetas et formast, etc., Ter. Hec. 1, 1, 17:
heu me miserum, cur senatum cogor reprehendere?Cic. Phil. 7, 4, 14; id. Fam. 2, 7, 5; id. Att. 2, 19, 1:
cur ego tecum non sum?id. ib. 16, 6, 2.—
c With potential subj., in excusing, deprecating censure, etc.:
quor ego apud te mentiar?Plaut. Poen. 1, 1, 24; id. Most. 2, 2, 24:
cur hunc tam temere quisquam ab officio discessurum judicaret?Caes. B. G. 1, 40: pro urbis salute, cur non omnibus facultatibus, quas habemus, utamur, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 23, 15; Cic. Cael. 29, 68 al.—
2 Emphatic after si, cum, etc., implying a logical conclusion:
tum id si falsum fuerat, filius quor non refellit?Ter. Phorm. 2, 3, 53:
nam, si res publica defenditur, cur ea consule isto ipso defensa non est?Cic. Att. 7, 3, 4; cf.:
fac esse distentam ... cur tam multos deos nihil agere patitur?id. N. D. 3, 39, 93:
cur autem quidquam ignoraret animus hominis, si esset deus?id. ib. 1, 11, 28; Nep. Eum. 11, 4; Ov. F. 1, 257.—
3 Strengthened by particles of inference: nam, enim, igitur, etc.: Am. Pestis te tenet. So. Nam quor istuc Dicis? Plaut. Am. 2, 1, 31:
nam cur me miseram verberas?id. Aul. 1, 1, 3:
quor simulas igitur?Ter. And. 1, 1, 21:
cur enim, inquies, etc.,Cic. Ac. 2, 17, 55; Suet. Calig. 34; id. Claud. 4; v. Hand, Turs. II. pp. 175- 183.