dēfensĭto — Lewis & Short
dēfensĭto, āvi, 1,
I v. a. freq. [defenso], to defend often, to practise defending (perh, only in the foll. passages):
haec non acrius accusavit in senectute, quam antea defensitaverat,Cic. Ac. 2, 22; cf. ib. 2, 45, 139:
causas,id. Brut. 26, 100; id. Off. 1, 33 fin.