dē-formis — Lewis & Short
dē-formis, e (
taeter, foedus, turpis—freq. and class.): longus an brevis, formosus an deformis,Cic. Inv. 1, 24, 35:
deformem esse natum,id. Cael. 3, 6; cf.:
calvitio quoque deformis,Suet. Dom. 18;
and, deformissima femina (opp. pulcherrima),Gell. 5, 11, 11:
opus non deforme,Caes. B. G. 7, 23, 5:
nec ulla deformior species est civitatis quam, etc.,Cic. Rep. 1, 34; cf.
patria,id. Fam. 4, 9, 3:
solum patriae belli malis,Liv. 5, 49; cf. Suet. Vesp. 8:
agmen (sc. inerme),Liv. 9, 6:
turba,id. 41, 3; cf. Suet. Aug. 35:
spectaculum,Liv. 1, 26, 10; 31, 24; cf.
aspectus (opp. species honesta),Cic. Off. 1, 35, 126:
motus statusve,id. Fin. 5, 12, 35 et saep.:
oratio non tam honorifica audientibus quam sibi deformis,Liv. 45, 44; cf. Quint. 9, 4, 15:
blanditiae,id. 8, 3, 65:
convicia,id. 6, 4, 10:
libido,id. 8, 6, 40:
haesitatio,id. 11, 2, 48:
obsequium,servile, Tac. A. 4, 20:
aegrimonia,Hor. Epod. 13, 18 et saep.:
deforme et servile est caedi discentes,Quint. 1, 3, 14;
so with a subject-clause,id. 9, 4, 72 (opp. foedissimum); id. 11, 3, 81 and 125; Tac. Or. 36 fin. al.; and in the comp., Plin. Ep. 1, 23, 2; id. ib. 8, 24 fin.; Val. Max. 3, 2, 6.—N. plur. as subst.:
deformia meditari,shameful deeds, Tac. A. 14, 15.—* Poet. with gen.:
deformis leti,Sil. 1, 166.—Adv. (post-Aug.): dēformĭ-ter.
sonat junctura,Quint. 8, 3, 45:
dicet multa,id. 11, 1, 82:
vivo,Suet. Ner. 49.—Comp.: deformius errasse, Sulpic. Sev. Dial. 1, 6, 6. —*
animae,Ov. M. 2, 554.