dē-ĭcĭo — Lewis & Short
dē-ĭcĭo or dejicio, jēci, jectum, 3, v. a.jacio,
I to throw or cast down; to hurl down, precipitate (very freq., and class.).
I Lit.
A In gen.:
araneas de foribus et de pariete,Plaut. Stich. 2, 2, 31:
aliquem de ponte in Tiberim,Cic. Rosc. Am. 35, 100; cf.:
aliquem e ponte,Suet. Caes. 80:
aliquem de saxo (Tarpeio),Liv. 5, 47; 6, 20; Hor. S. 1, 6, 39; cf.
aliquem saxo Tarpeio,Tac. A. 6, 19:
aliquem equo,Caes. B. G. 4, 12, 5; Liv. 4, 19:
jugum servile a cervicibus,Cic. Phil. 1, 2, 6:
togam ab umeris,Suet. Aug. 52; cf.:
togam de umero,id. Caes. 9 al.; esp. reflex. with pron.:
se de muro,Caes. B. C. 1, 18, 3; cf.:
se de superiore parte aedium,Nep. Dion, 4 fin.:
se per munitiones,Caes. B. G. 3, 26, 5:
se a praealtis montibus (venti),Liv. 28, 6:
librum in mare,Cic. Q. Fr. 2, 14; cf.:
aliquem in locum inferiorem,Caes. B. G. 5, 44, 12:
aliquem e summo in Tartara,Lucr. 5, 1124:
elatam securim in caput (regis),Liv. 1, 40; cf. id. 7, 10:
equum e campo in cavam hanc viam,force to leap down, id. 23, 47:
bustum aut monumentum, aut columnam,Cic. Leg. 2, 26; so,
statuas veterum hominum (c. c. depellere simulacra deorum),id. Cat. 3, 8, 19:
monumenta regis templaque Vestae,Hor. Od. 1, 2, 15:
signa aenea in Capitolio (tempestas),Liv. 40, 2:
omnes Hermas,Nep. Alcib. 3:
turrim,Caes. B. C. 2, 22; cf.
arces,Hor. Od. 4, 14, 13 et saep.:
arbores,to fell, Liv. 21, 37, 2; Vitr. 2, 9, 4:
caput uno ictu,to cut off, Verg. A. 9, 770; id. ib. 10, 546:
libellos,to tear down, Cic. Quint. 6, 27; Sen. Ben. 4, 12 (but Caes. B. G. 3, 15, antemnis disjectis is the true reading): comam, Afran. ap. Non. 514, 2; cf.:
crinibus dejectis,loose, dishevelled, Tac. A. 14, 30:
sortes,to cast into the urn, Caes. B. C. 1, 6, 5:
dejectam aerea sortem accepit galea,Verg. A. 5, 490 sq.:
cum dejecta sors esset,Liv. 21, 42; cf.:
pernam, glandium,to throw into the pot, Plaut. Stich. 2, 2, 36:
alvum,to purge, Cato R. R. 158; cf.:
casei caprini, qui facillimi deiciantur,i. e. are most easily digested, Varr. R. R. 2, 11, 3;
opp. alvum superiorem,i. e. to vomit, Cato R. R. 156, 2.—
B Esp.
1 Milit. t. t., to drive out, dislodge an enemy from his position: hostes muro turribusque dejecti, Caes. B. G. 7, 28; cf.:
nostri dejecti sunt loco,id. ib. 7, 51:
praesidium ex saltu,id. B. C. 1, 37 fin.; cf.:
agmen Gallorum ex rupe Tarpeia,Liv. 7, 10:
ex tot castellis,id. 44, 35:
praesidium Claternā,Cic. Phil. 8, 2, 6; cf.:
praesidium loco summe munito,Hor. Ep. 2, 2, 30: praesidium (without abl.), Caes. B. G. 7, 36, 7; id. B. C. 3, 23, 2; Liv. 4, 53 al.:
castra hostium,to destroy, id. 25, 14:
praetorium,id. 41, 2 et saep.—
2 Jurid. t. t., to drive out, turn out of possession, eject, dispossess (cf. deduco):
unde vi prohibitus sis ... unde dejectus?Cic. Caecin. 13; cf. id. ib. 17, 50:
nisi ex eo loco ubi vestigium impresserit, deici neminem posse,id. ib. 27, 76 fin.:
aliquem de possessione imperii,Liv. 45, 22.—
3 Naut. t. t., pass.: deici, to be driven out of one's course:
naves ad inferiorem partem insulae,Caes. B. G. 4, 28, 2:
classis tempestate vexata ad Balearīs insulas deicitur,Liv. 23, 34, 16; id. 23, 40, 6.—
4 Pregn. (cf.: cado, concĭdo, decĭdo; caedo, concīdo, decīdo, etc.), to fell with a mortal wound, to bring down dead to the ground; to kill, slay:
his dejectis et coacervatis cadaveribus,Caes. B. G. 2, 27, 4; 4, 12; id. B. C. 1, 46; 3, 51; cf.:
quem telo primum, quem postremum aspera virgo Deicis?Verg. A. 11, 665:
avem ab alto caelo,id. ib. 5, 542; cf. id. ib. 11, 580:
Glaucoque bovem Thetidique juvencam Deicit Ancaeus,i. e. slaughters as a sacrifice, Val. Fl. 1, 191:
super juvencum stabat dejectum leo,Phaedr. 2, 1, 1:
(Hercules) aves sagittis dejecit,Lact. 1, 9, 2:
gruem,Verg. A. 11, 580.—
5 To lower, let down, hang down, depress, of the head, etc. (cf. II. A. infra):
dejecto capite (opp. supino capite),Quint. 11, 3, 69.—Of a nod (opp. relato capite), Apul. Met. 10.—Of a wild beast:
id (caput) dejectum semper in terram,Plin. 8, 21, 32, § 77:
in pectora mentum,Ov. M. 12, 255:
euntes dejecta cervice Getae,Claud. VI. Cons. Hon. 180.—
II Trop.
A In gen.:
pueri Sisennae oculos de isto numquam deicere,never took their eyes off him, Cic. Verr. 2, 4, 15; cf. id. ib. 2, 5, 71:
oculos a republica,id. Phil. 1, 1:
dejecit vultum et demissa voce locuta est,cast down her eyes, Verg. A. 3, 320; cf.:
oculos in terram,Quint. 1, 11, 9 al.;
and in Gr. construction, dejectus oculos,with downcast eyes, Verg. A. 11, 480:
dejectus vultum,Stat. Th. 3, 367:
ecquid ergo intellegis quantum mali de humana condicione dejeceris?thou hast removed, averted, Cic. Tusc. 1, 8; cf.:
quantum de doloris terrore,id. ib. 2, 5, 14:
vitia a se ratione,id. ib. 4, 37, 80; cf.:
cruciatum a corpore (with depellere omnia verbera),Cic. Verr. 2, 5, 62:
hunc metum Siciliae,id. ib. 2, 5, 49 fin.:
quae replenda vel deicienda sunt,Quint. 10, 4, 1:
eum de sententia dejecistis,hast diverted from his opinion, Cic. Phil. 9, 4, 8:
fortis et constantis est, non tumultuantem de gradu deici, ut dicitur,id. Off. 1, 23, 80; cf. id. Att. 16, 15, 3.—
B In partic. (acc. to no. I. B. 2.), to cast one down from the prospect of a thing; to prevent from obtaining, to deprive, rob of:
de honore deici,Cic. Verr. 1, 9, 25:
de possessione imperii,Liv. 45, 22, 7;
for which, ad deiciendum honore eum,Liv. 39, 41;
and, dejecti honore,id. 3, 35; so with simple abl.:
aliquem aedilitate,Cic. Verr. 1, 8, 23:
aedilitate,Cic. Verr. 2, 1, 8, § 23:
praeturā,id. Mur. 36, 76:
principatu,Caes. B. G. 7, 63, 8:
certo consulatu,Liv. 40, 46, 14:
spe,id. 44, 28, 1:
ea spe,Caes. B. G. 1, 8, 4; cf.:
opinione trium legionum (i. e. spe trium legionum colligendarum),id. ib. 5, 48:
conjuge tanto,Verg. A. 3, 317. —Without abl.: M. Caelium mentio illa fatua ... subito dejecit, etc., Cael. ap. Cic. Fam. 8, 4, 3:
cum inimicum eo quoque anno petentem dejecisset,Liv. 38, 35:
uxorem (sc. conjugio),Tac. A. 11, 29 fin.:
hoc dejecto,after his fall, Nep. Thras. 3, 1; cf. Tac. A. 2, 3; Luc. 8, 27:
ex alto dejectus culmine regni,Sil. 17, 143.—
C To humble:
deicimur, sed non perimus,Vulg. 2 Cor. 4, 9:
deiciendi hominis causa,Lact. 4, 27, 17.—Hence, dejectus, a, um, P. a. (very rare).
I Sunk down, low:
equitatus noster etsi dejectis atque inferioribus locis constiterat,Caes. B. C. 1, 46, 3:
dejectius,Tert. adv. Marc. 1, 6 fin.—
II (Acc. to no. II. B., deprived of hope; hence) Cast down, dejected, dispirited:
haud dejectus equum duci jubet,Verg. A. 10, 858; cf.: haud sic dejecta, Stat. Th. 3, 315:
in epilogis plerumque dejecti et infracti sumus,Quint. 9. 4, 138. —Sup. does not occur.— * Adv. dējectē, low; only comp., dejectius, Tert. adv. Marc. 2, 27 fin.