dēlātĭo — Lewis & Short
dēlātĭo, ōnis, f.defero, no. II. B. 2. b.,
nominis,Cic. Div. in Caecil. 20, 64; id. ib. 3, 7; id. Cluent. 8, 25.—Absol.:
cuicumque vos delationem dedissetis,Cic. Div. in Caecil. 15, 49; Tac. A. 4, 66; Curt. 6, 8, 13; in plural, Tac. H. 2, 10; 2, 84; Plin. Pan. 34, 5; 45, 2 et saep.