dēlectātĭo — Lewis & Short
dēlectātĭo, ōnis, f.id.,
homo videndi et audiendi delectatione ducitur,id. Off. 1, 30; so,
conviviorum,id. de Sen. 13, 45. More freq. without gen.:
mira quaedam in cognoscendo suavitas et delectatio,Cic. de Or. 1, 43, 193; so,
jucunditas delectatioque,id. ib. 3, 38, 155;
with voluptas,id. Fam. 9, 24, 2:
(doctrina et literae), quae secundis rebus delectationem modo habere, videbantur, nunc vero etiam salutem,id. ib. 6, 12 fin.:
gratiam et delectationem afferunt,Quint. 2, 13, 11; 9, 4, 9 et saep.; Ter. Heaut. 5, 2, 34:
in amicitia,Vulg. Sap. 8, 18.—In plural, Cic. Mur. 19, 39 al.—
frequens ventris egerendi,Cael. Aur. Tard. 4, 6, 88; 4, 3, 46.