dē-lĭbŭo — Lewis & Short
dē-lĭbŭo, ŭi, ūtum (dēlībūta comas, 3, v. a.LIBUO = lei/bw, cf. a)lei/fw,
Prud. Psych. 312),eum unguentis delibuit,Sol. 12: unguentis delibuitur, Tert. Cor. mil. 12.—
multis medicamentis propter dolorem artuum delibutus,Cic. Brut. 60, 217; cf. Quint. 11, 3, 129: delibutus unguentis, Cic. ap. Non. 309, 2; cf. Phaedr. 5, 1, 12;
capillus,Cic. Rosc. Am. 46, 135:
(meretrices) Miserae, ceno delibutae,Plaut. Poen. 1, 2, 55: tetra sanie, Enn. ap. Cic. Tusc. 1, 44, 106:
atro cruore,Hor. Ep. 17, 31: cf.
dona (Medeae),id. ib. 3, 13:
labra pingui ceroto,Mart. 11, 98, 6:
unguento,Vulg. Amos, 6, 6. —
delibutus gaudio,Ter. Ph. 5, 6, 16:
senium luxu delibutum,Plin. 4, 12, 26, § 90.