dēlīrātĭo — Lewis & Short
dēlīrātĭo, ōnis, f.id., originally, a going out of the furrow, in ploughing; hence, trop.,
quod vocant lirare, operiente semina, unde primum appellata deliratio est,Plin. 18, 20, 49, § 180:
ista senilis stultitia, quae deliratio appellari solet,Cic. de Sen. 11, 36:
o delirationem incredibilem! non enim omnis error stultitia est dicenda,id. Div. 2, 43:
aliena,Plin. Ep. 6, 15, 4.