dē-pello — Lewis & Short
dē-pello, pŭli, pulsum, 3,
demoveri et depelli de loco,Cic. Caecin. 17, 49; cf.:
anseres de Falerno,id. Phil. 5, 11:
eum de provincia,Nep. Cat. 2:
aquam de agro,Cato R. R. 155:
ab aris et focis ferrum flammamque,Cic. Sest. 42; cf.:
tantam molem a cervicibus nostris,id. Cat. 3, 7, 17:
jugum a civibus,id. Rep. 2, 25:
vincula a singulis vobis,Liv. 6, 18 med. al.:
non equitem dorso, non frenum depulit ore,Hor. Ep. 1, 10, 38:
qui recta via depulsus est,Quint. 2, 17, 29; cf.:
recto cursu,Hor. S. 2, 5, 78:
aliquem urbe,to banish, Tac. A. 3, 24; cf.:
aliquem Italia,id. ib. 14, 50; 16, 33:
nubila caelo,Tib. 1, 2, 49:
ignem classibus,Verg. A. 5, 727; cf. ib. 9, 78, and 109:
tela,Cic. Quint. 2, 8; cf.:
nobis aerata tela,Tib. 1, 10, 25;
and ictus alicui,Val. Fl. 6, 652:
stellas Aurora,Ov. M. 7, 100; cf.:
noctem Aurorae lumina,id. ib. 7, 835:
cum cibo et potione fames sitisque depulsa est,Cic. Fin. 1, 11, 37; cf.:
frigus duramque famem,Hor. S. 1, 2, 6:
morbum,Cic. Fam. 7, 26 fin.; Caes. B. G. 6, 17; cf.:
pestem augurio,Verg. A. 9, 328:
mortem fratri,Ov. H. 14, 130 et saep.:
quo (sc. Mantuam) solemus ovium teneros depellere fetus,to drive down, Verg. E. 1, 22: cognoscere, corpora se spatio depellere paulum, push or repel one another, Lucr. 2, 219 Munro ad loc. (Lachm. ex conj. decellere).—
defensores vallo munitionibusque,Caes. B. G. 3, 25; so,
hostem loco,id. ib. 7, 49; id. B. C. 3, 52:
terrā,Nep. Alcib. 8, 3:
totā Siciliā,id. Timol. 2:
inde vi depelli,Sall. J. 58, 3; cf. Front. Strat. 2, 5, 17:
praesidia ex his regionibus,Nep. Paus. 2:
praesidium facile,Front. Strat. 1, 10, 3 et saep.—
afflicti jam et depulsi loco,Cic. Rep. 1, 44; cf.:
iterum ab eodem (sc. Themistocle) gradu depulsus est,driven from his position, Nep. Them. 5.—
aliquem de suscepta causa propositaque sententia,Cic. Lig. 9; id. Fam. 1, 7, 7;
for which, aliquem sententiā,id. Tusc. 2, 6, 16; Liv. 23, 8:
aliquem de spe conatuque,Cic. Cat. 2, 7, § 14;
for which, aliquem spe,Liv. 31, 25, 11; 41, 23, 13:
te ex illa crudeli actione meo consilio esse depulsum, Cic. Rab. perd. 5, 17: Caesar ab superioribus consiliis depulsus,Caes. B. C. 3, 73; cf.:
a qua re depulsus,Nep. Dat. 7, 3; and:
judicem a veritate,Quint. 5 prooem. § 1 et saep.:
nec tuis depellor dictis quin rumori serviam,to be deterred, Plaut. Trin. 3, 2, 14; cf.:
Vibidiam depellere nequivit, quin, etc.,to prevent, hinder, Tac. A. 11, 34.—
servitutem depellere civitati,Cic. post Red. in Sen. 8, 19 fin.; cf.:
alicui turpitudinem,id. Tusc. 3, 32, 77:
morte voluntaria turpitudinem,id. Prov. Cons. 3, 6:
duobus hujus urbis terroribus depulsis,id. Rep. 1, 47, 71:
pericula amici,id. Cluent. 6, 17:
multam praedibus ipsique T. Mario,id. Fam. 5, 20, 4: mortem fratri. Ov. H. 14, 130:
omnes molestias,id. ib. 2, 16:
auditiones falsas,Tac. A. 4, 11:
curas vino,Tib. 1, 5, 37:
ostenta a semet in capita procerum,Suet. Ner. 36 et saep.: quae nequeat ratio depellere dictis. to deny, Lucr. 3, 322.—
dis depellentibus (i. e. averruncantibus) agnam Percute,Pers. 5, 167; cf. depulsor fin.