dē-vĕho — Lewis & Short
dē-vĕho, xi, ctum, 3,
most freq. in the histt.): has (carinas) carris junctis devehit noctu milia passuum a castris XXII.,Caes. B. C. 1, 54, 3:
legionem equis,id. B. G. 1, 43, 2: maximos commeatus (Tiberis), Liv. 4, 52:
id simulacrum Syracusis,Curt. 4, 3: devecta cremato Sarmenta, *Verg. G. 2, 408 et saep.—Designating the term. ad quem:
aliquem in Anactorium,Plaut. Poen. prol. 87:
quod (frumentum) eo tolerandae hiemis causa devexerat,Caes. B. G. 5, 47, 2; cf. Liv. 5, 54:
tritici decies centum milia ad mare,id. 43, 6:
frumentum in Graeciam,id. 36, 2:
saucios in oppidum,id. 40, 33 et saep.—
Tiberi devectus,Tac. A. 3, 9; cf.
Rheno,id. ib. 4, 73:
Arare flumine,id. H. 2, 59:
Misenum usque devectus,Suet. Tib. 72 et saep.—
nunc ad tua devehar astra,Prop. 4 (5), 1, 119.