1. dī-do — Lewis & Short
dī-do (also written disdo;
in venas cibum,Lucr. 2, 1136; 4, 956; 6, 947; cf. id. 3, 703; 4, 633:
omne per caules palati,id. 4, 623; cf. id. 3, 246; 5, 269; 6, 1166.—Absol.: dide, disice, Caecil. ap. Cic. Cael. 16, 37 (Com. Frag. v. 239 Rib.).—
dum munia didit (sc. servis),Hor. S. 2, 2, 67:
per magnas didita gentes Solatia vitae,Lucr. 5, 20; cf.:
rumor per agmina Trojana,Verg. A. 7, 144:
tua terris didita fama,id. ib. 8, 132; cf.:
fama in populos,Sil. 1, 186:
fama per provincias,Tac. A. 11, 1.