dif-findo — Lewis & Short
dif-findo, fĭdi, fissum (also diffīsum), 3,
vitem mediam per medullam,Cato R. R. 41, 2: malos, Enn. ap. Non. 114, 7 (Ann. v. 389 ed. Vahl., where the read. is, as in Non., defindunt):
ramum,Varr. R. R. 1, 40 fin.:
terram,Lucr. 6, 584:
saxum,Cic. Div. 1, 13 fin.:
semen compressu suo (terra),id. de Sen. 15, 51:
natem,Hor. S. 1, 8, 47:
tempora plumbo,Verg. A. 9, 589; Suet. Gram. 11 et saep.— Poet.:
urbium portas muneribus,i. e. to open, Hor. C. 3, 16, 13.—
conjunctionem duplicem in longitudinem,Cic. Univ. 7.—
cuneus rigentem servi tenacitatem violenter diffinderet,to break by a bribe, App. M. 9, p. 225.—Esp. freq.,
diem somno,to divide by taking a nap, Varr. R. R. 1, 2, 5.