dīgestĭo — Lewis & Short
dīgestĭo, ōnis, f.id..
I A dividing of food, dissolving, digestion (post-Aug.):
sive concoctio sit illa, sive tantum digestio,Cels. 1 praef. § 63;
2, 14, § 7: facilis ciborum,Quint. 11, 3, 19; Capitol. Ver. 4; Sol. 27, 13; in plur., Macr. S. 7, 4.—
II An orderly distribution, division, arrangement.
A In gen.:
annorum,Vell. 2, 53 fin.: (Italiae) in literas, i. e. an orderly description (shortly before, descriptio), Plin. 3, 5, 6, § 46.—
B Esp., as rhet. t. t., enumeration = merismo/s, Cic. de Or. 3, 53, 205; Quint. 9, 1, 31; 9, 2, 2; cf. id. 11, 33, 114.