dīmĭcātĭo — Lewis & Short
dīmĭcātĭo, ōnis, f.dimico,
proelii,Cic. Q. Fr. 1, 1, § 5:
universae rei,a pitched battle, general engagement, Liv. 1, 38;
for which, universa,id. 22, 32. —
non modo contentione, sed etiam dimicatione elaborandum,Cic. Fam. 2, 6 fin.:
talis in remp. nostram labor, assiduitas, dimicatio,id. Balb. 2 fin.; Liv. 10, 24; Quint. 5, 7, 3; 6, 4, 4 al.—
vitae,i. e. a perilous contest, Cic. Planc. 32:
capitis,id. Prov. Cons. 9, 23; cf.:
capitis, famae, fortunarumque omnium,id. Rab. Perd. 2, 5:
fortunae (c. c. discrimen),id. Sull. 28.