ef-flŭo — Lewis & Short
ef-flŭo, xi, 3, v. n. (and very rarely
facit effluere imbres,Lucr. 6, 512:
una cum sanguine vita,Cic. Tusc. 2, 24 fin.:
umor e cavis populi nigrae,Plin. 24, 8, 32, § 47:
sucina petris,id. 37, 2, 11, § 35:
amnis in oceanum,id. ib.:
ne qua levis effluat aura,escape, Ov. M. 6, 233.—Poet.:
ambrosiae et nectari' linctus,Lucr. 6, 971, v. Lachm. ad h. l.—
ne (amphorae) effluant vinum,Petr. 71, 11; cf. Claud. Prob. et Olyb. 52.—
Epicuri figurae, quas e summis corporibus dicit effluere,Quint. 10, 2, 15 Spald.; cf. Gell. 5, 16, 3: effluit effuso cui toga laxa sinu, *Tib. 1, 6, 40 (dub.—Müll. et fluit); cf. Claud. IV. Cons. Honor. 208:
manibus opus effluit,slips from, drops from, Lucr. 6, 795; cf. Ov. M. 3, 39; Curt. 8, 14.—
de pectore caedis notae,Ov. M. 6, 670; cf. * Suet. Aug. 97; Plin. 27, 13, 111, § 138.—
Auct. Or. pro Domo, 46, 121: impropria interim effluunt,slip out, Quint. 10, 3, 20:
tanta est intimorum multitudo, ut ex iis aliquis potius effluat, quam novo sit aditus,Cic. Fam. 6, 19, 2:
ne effluant haec ab oculis tuis,Vulg. Prov. 3, 21.—
praeterita aetas quamvis longa cum effluxisset,Cic. de Sen. 2, 4; cf. id. ib. 19, 69; id. Att. 12, 43 fin.; Quint. 11, 2, 44:
viso mens aegra effluxit hiatu,Sil. 6, 245; cf.:
effluet in lacrimas,to melt, dissolve, Luc. 9, 106.—So esp. to escape from the memory:
ut istuc veniam ante quam plane ex animo tuo effluo,am forgotten, Cic. Fam. 7, 14, 1; cf. id. Fin. 1, 12, 41; id. Brut. 61, 219; Cic. Verr. 2, 4, 26; Ov. R. Am. 646.