ef-for — Lewis & Short
ef-for, ātus, 1,
effaris,App. M. 7, 25, p. 199, 6:
effatur,Verg. A. 10, 523 al.:
effamini,Arn. 7, 41:
effantur, App. Mund. prooem. p. 56, 22: effabor,Lucr. 5, 104:
effabere,Luc. 8, 346:
effabimur,Cic. Ac. 2, 30, 97:
effantes,App. Mund. p. 65, 5; imp.:
effare,Verg. A. 6, 560; inf.:
effari,id. ib. 4, 76; as pass., poët. ap. Cic. Tusc. 2, 17, 39; part.:
effatus,Verg. A. 3, 463 al.; as pass. v. infra:
effando,Liv. 5, 15, 10: effatu, Pl. 3, 21, 25, § 139 al.), to speak or say out, to utter.
et tacendo forsitan, quae dii immortales vulgari velint, haud minus, quam celanda effando, nefas contrahi,Liv. 5, 15 fin.; Suet. Ner. 49:
effatu digna nomina,Plin. 3, 21, 25, § 139 et saep.—Absol., Vulg. Psa. 93, 2; id. Prov. 18, 23.—*
templum,Cic. Att. 13, 42, 3; cf. pass.:
templa effari ab auguribus,Varr. L. L. 6, 7, § 53.—
quod ita effabimur,Aut vivet cras Hermarchus, aut non vivet, Cic. Ac. 2, 30, 97; cf. in the foll.: effatum.!*? effātus, a, um, in passive signif., pronounced, established, determined, designated: effata dicuntur, quod augures finem auspiciorum caelestum extra urbem agris sunt effati ubi esset;
hinc effari templa dicuntur ab auguribus,Varr. L. L. 6, § 53 Müll.; cf. Libri Augur. ap. Gell. 13, 14; Serv. Verg. A. 6, 197; Fest. S. V. MINORA TEMPLA, p. 157, 28 Müll.; Cic. Leg. 2, 8 fin.; Liv. 10, 37 fin.:
FATIDICORVM ET VATVM EFFATA INCOGNITA,announcements, predictions, Cic. Leg. 2, 8, 20; cf. Liv. 1, 24.—