ef-frēno — Lewis & Short
ef-frēno or ecfr-, no
Vulturnum Effrenat,Sil. 9, 496.—Far more freq., effrēnātus, a, um, P. a.
equi,Liv. 40, 40, 5:
equi velut effrenati passim incerto cursu feruntur,id. 37, 41, 10.—
homines secundis rebus effrenatos tamquam in gyrum rationis duci oportere,Cic. Off. 1, 26, 90:
populi soluti effrenatique,id. Rep. 1, 34; cf.:
libido effrenata et indomita,id. Clu. 6; Cic. Verr. 2, 1, 24:
cupiditas effrenata ac furiosa,id. Cat. 1, 10; and:
mens effrenata atque praeceps,id. Cael. 15, 35; so,
libertas,Liv. 34, 49 et saep.:
insolentiă multitudo,Cic. Rep. 1, 42 fin.; cf. id. Tusc. 3, 5, 11:
ferocia,id. ib. 5, 8:
violentia,id. Phil. 12, 11:
petulantia,Plin. Ep. 4, 25 fin.:
mente,Vulg. 2 Macc. 13, 9 et saep.—Comp.:
vox (with libera),Cic. de Or. 3, 53 fin.:
libido (Appii),Liv. 3, 50:
iracundia,Quint. 9, 2, 3.—Sup.:
affectus,Sen. Ep. 88.—Adv.: ef-frēnāte, unrestrainedly, violently, Cic. de Sen. 12, 39.—Comp., id. Phil. 14, 9, 26.— Sup. appears not to occur.