ĕquester — Lewis & Short
ĕquester, tris, tre (m. equestris, adj.eques,
Liv. 27, 1, 11; Verg. A. 5, 667 al.; v. Zumpt, Gram. § 100, A. 1.; like acris, celebris, celeris, etc.),equestres statuae inauratae,Cic. Verr. 2, 2, 61; id. Phil. 6, 5; 9, 6; Suet. Tit. 2:
equi,riding - horses, Vulg. 3 Reg. 4, 26.—Far more freq.,
proelium,Caes. B. G. 1, 18 fin.; 1, 48, 4; 2, 8, 2 et saep. (cf.:
equestris pugna,Cic. Verr. 2, 4, 55):
tumultus,Liv. 27, 1, 11:
terror,id. 27, 42:
procella,id. 10, 5:
copiae (opp. pedestres),Cic. Fin. 2, 34, 112:
arma,Liv. 35, 23; cf.
scuta,id. 43, 6:
militia,Suet. Claud. 25 et saep. So as an epithet of Fortuna, Liv. 40, 40.—
ordo,Cic. Planc. 35, 87; Suet. Aug. 100 et saep.; cf.:
equestri loco natus, ortus, etc.,Cic. Rep. 1, 6; id. Agr. 1, 9 fin.:
equestri genere natus,Vell. 2, 88:
census,Cic. Q. Fr. 1, 2, 2, § 6; Liv. 5, 7; Suet. Caes. 33; Hor. A. P. 383:
anulus (i. e. aureus, a privilege of the equestrian order),Hor. S. 2, 7, 53; cf. Plin. 33, 1, 8, § 32:
statuae,id. 34, 5, 10, § 19 sq.:
dignitas,Nep. Att. 1; Suet. Claud. 24:
familia,id. Caes. 1 et saep. —
apud equestres,id. ib. 12, 60.—