errātĭo — Lewis & Short
errātĭo, ōnis, f.id.,
I a wandering, roving about.
I Lit.:
hac multo propius ibis et minor est erratio,Ter. Ad. 4, 2, 41; Plaut. Rud. 1, 2, 90; Cic. N. D. 2, 21, 56; id. Univ. 6.—
II Trop.:
in factis dictisque,Lact. 5, 17, 29; Hyg. Astr. 2, 2.