ē-vĭgĭlo — Lewis & Short
ē-vĭgĭlo, āvi, ātum, 1, v. n. and
in quo evigilaverunt curae et cogitationes meae, si? etc.,Cic. Par. 2, 17; Vulg. 1 Cor. 15, 34.—
nox evigilanda,Tib. 1, 8, 64.—
libros,Ov. Tr. 1, 1, 108; cf. Gell. 1, 7, 4.— *
consilia evigilata cogitationibus,Cic. Att. 9, 12, 1.—Pass. impers.: etsi nobis, qui id aetatis sumus, evigilatum ferest, tamen, etc., we have nearly done with watching or caring for ourselves, Cic. Rep. 3, 29, 41.