ex-ăcŭo — Lewis & Short
ex-ăcŭo, ŭi, ūtum, 3, v. a.,
ferramenta cote,Plin. 28, 4, 12, § 47; 34, 14, 41, § 146:
ridicas,Col. 11, 2, 12:
vallos furcasque bicornes,Verg. G. 1, 264:
spicula,id. ib. 4, 74:
dentes,id. ib. 3, 255:
metas in angustissimas vertices,Col. 2, 18, 2:
cornua in leve fastigium,Plin. 11, 37, 45, § 124 et saep.—
aceto exacuendo,for making pungent, Plin. 19, 5, 30, § 93;
of the sight: aciem oculorum,id. 24, 11, 59, § 99; cf.
visum,id. 29, 6, 38, § 132.—
nisi mucronem aliquem tribunitium exacuisset in nos,Cic. Leg. 3, 9, 21:
(cum animus) exacuerit illam ut oculorum sic ingenii aciem ad bona diligenda,id. ib. 1, 23, 60; cf.
animum,Plin. 20, 13, 50, § 127: morbos, i. e. to aggravate, Col. poët. 10, 392.—
velim cohortere et exacuas Cluatium,Cic. Att. 12, 36 fin.:
aliquem (opp. deterrere),id. de Or. 1, 29:
aliquem irā,Nep. Phoc. 4:
se ad amorem immortalitatis,Plin. Ep. 3, 7 fin.:
animos in bella,Hor. A P. 403:
mentem varia ad conamina,Sil. 7, 142.—Poet.:
palatum (sapor),Ov. Pont. 1, 10, 13.