ex-clāmo — Lewis & Short
ex-clāmo, āvi, ātum, 1, v. n. and
cum exclamasset Laelius,Cic. Rep. 6, 12 fin.:
in stadio cursores exclamant quam maxime possunt,id. Tusc. 2, 23, 56; cf. Plaut. Most. 2, 2, 57:
majus,Cic. Tusc. 2, 24, 56:
contiones saepe exclamare vidi, cum apte verba cecidissent,i. e. to applaud loudly, id. Or. 50, 168; cf. Quint. 1, 6, 45.—Pass. impers.:
quoties exclamandum erit, lateris conatus sit ille, non capitis,Quint. 1, 11, 8; 3, 8, 59.—
apud hunc (oratorem) patria ipsa exclamabit,Quint. 12, 10, 61:
ignis exclamat,i. e. crackles aloud, makes a noise, Stat. Th. 6, 202:
dominae femur exclamare coëgit,Juv. 6, 423:
quae (verba) aut maxime exclamant, aut sono sunt jucundissima,Quint. 8, 3, 17:
minus exclamantes syllabae,id. 9, 4, 137.—
sacris tubis,Vulg. 1 Macc. 16, 8; cf. 3, 54; 4, 40.—
ibi nescio quis maxima Voce exclamat: Alcumena, adest auxilium, ne time,Plaut. Am. 5, 1, 12: cf.:
non possum quin exclamem: Euge, euge, etc.,id. Trin. 3, 2, 79 (quoted Cic. de Or. 2, 10, 39):
mihi libet exclamare, Pro deum, etc.,Cic. N. D. 1, 6, 13; Ter. Eun. 4, 1, 11; id. Ad. 4, 4, 10; Quint. 6, 3, 81; Hor. S. 1, 7, 33; Ov. M. 5, 13 al.—With acc. and inf.:
hic exclamat, eum sibi esse sodalem,Plaut. Capt. 3, 2, 11; Ter. Eun. prol. 23.—
quas (geometricas formas) ut vidisset, exclamavisse, ut bono essent animo, videre enim se hominum vestigia, etc.,Cic. Rep. 1, 17:
ut equites desilirent,Liv. 4, 38, 2.—
quaedam,to utter, Quint. 6, 2, 26:
multa memoria digna,id. 2, 11, 2.—
voce clara exclamat uxorem tuam,Plaut. Am. 5, 1, 68: M. Brutus cruentum pugionem tenens Ciceronem exclamavit, Anton. ap. Cic. Phil. 2, 12, 30:
aliquem suo nomine,Cael. Aur. Acut. 2, 6.