1. fĕrax — Lewis & Short
fĕrax, ācis, adj.fero,
agri,Cic. Verr. 2, 3, 44, § 104; cf.: feracissimosque agros possidere, * Caes. B. G. 2, 4, 6: Sardinia, Hor. C. 1, 31, 4:
Algidus,id. ib. 4, 4, 58:
Aegyptus,Suet. Aug. 18:
plantae,Verg. G. 2, 79.—
Iberia, venenorum ferax,Hor. Epod. 5, 22:
Peparethos nitidae olivae,Ov. M. 7, 470:
terra Cereris,id. Am. 2, 16, 7:
terra arborum,Plin. Ep. 2, 17, 15:
acini musti,Plin. 15, 24, 29, § 100.—
terra ferax Cereris multoque feracior uvis,Ov. Am. 2, 16, 7:
illa (terra) ferax oleo est,Verg. G. 2, 222.—
venti,Pall. Nov. 5.—
nullus feracior in philosophia locus est, nec uberior, quam de officiis,Cic. Off. 3, 2, 5:
nihil est feracius ingeniis,id. Or. 15, 48:
prolisque novae feraci Lege marita,Hor. Carm. Sec. 19:
ferax saeculum bonis artibus,Plin. Ep. 4, 15, 8:
sitne feracius et uberius non ad laudem modo, sed ad pecuniam principi, si, etc.,id. Pan. 43, 3.—Hence, * adv.: fĕrācĭter, fruitfully:
velut ab stirpibus laetius feraciusque renata urbs,Liv. 6, 1, 3.