findo — Lewis & Short
findo, fĭdi, fissum, 3, v. a.root Sanscr. bhid-, to cleave; Germ. beissen; Engl. bite,
inimicam findite rostris Hanc terram,Verg. A. 10, 295:
patrios findere sarculo agros,Hor. C. 1, 1, 11:
terras vomere,Ov. A. A. 2, 671:
mare carinā,Prop. 3, 9 (4, 8), 35:
Assaraci tellus, quam ... Findunt Scamandri flumina,Hor. Epod. 13, 14:
hiulca siti findit Canis aestifer arva,Verg. G. 2, 353; cf.:
arentes cum findit Sirius agros,Tib. 1, 7, 21:
rubra Canicula findet Statuas,Hor. S. 2, 5, 39:
os,Cels. 8, 4 med.; cf. id. 8, 3 fin.:
specularis lapis finditur in quamlibet tenues crustas,Plin. 36, 22, 45, § 160; cf. Quint. 11, 3, 21:
hic locus est, partes ubi se via findit in ambas,Verg. A. 6, 540; id. G. 2, 78; Ov. M. 4, 65.—
fissa ferarum ungula,Lucr. 4, 680:
ungulae equi,Suet. Caes. 61:
lingua in partes duas,Ov. M. 4, 585:
lignum,Verg. A. 9, 413:
ferulae,Cels. 8, 10; cf. id. 8, 3 fin.—
turgescit bilis: findor,I am ready to burst with rage, Pers. 3, 8:
cor meum et cerebrum finditur,Plaut. Bacch. 2, 4, 17: Marsis finduntur cantibus angues, Ov. Med. fac. 39.—
Idus sunt agendae, Qui dies mensem Veneris marinae Findit Aprilem,Hor. C. 4, 11, 16:
fissa voluntas,Prud. Psych. 760.—Hence, fissum, i, n., a cleft, slit, fissure.
postquam implevisti fusti fissorum caput,Plaut. Aul. 3, 4, 7:
ad ani fissa,Cels. 5, 20, 5.—
jecorum,Cic. Div. 1, 52, 118; cf.:
fissum in exitis,id. ib. 1, 10, 16;
jecoris,id. N. D. 3, 6, 14:
familiare et vitale,id. Div. 2, 13, 32.